özür, ucuz bir bahaneden başka birşey değildir. bu yüzden bu şiir bu kadar kısa ve başlığı yok diye özür dilemeyeceğim, oturmuş isviçre'den ithal kahve içip o bildik, sulu gözlü peter ilyiç çaykovski'yi dinlerken.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
uyurken şiir kitaplarıyla örtün üstümü, örtün ki rüyalarım şirlerle dolsun. donu düşük çocuklar kovalasın hayallerimi...
kalpsizmiyim bilmem, atmıyor gibi bazen. iki pat bir küt ederdi, şimdi sadece "sen sen" diye ötüyor...
ben boğulurken karamsar şairlerin şiirlerinde, sen can simidim oldun. glu glu diyerek yüzdüm karaya, kumlar ayaklarımı yaktı fakat kalbim hiç acımadı...