Reklam
Otelinde en iyi aldığı önlem yangınlar ile ilgiliydi. Neredeyse her noktada yangın söndürme tüpü vardı.
“Zakkum çiçeği ziyafet çekebileceğin bir lezzet değil, Eyaz. O çiçekler zehirli.”
“Bir zehrin peşine neden çiçek ismi takılmış? Yanılıyorsunuz! Hiroşima’yı biliyor musunuz? O bombadan sonra topraklarının bir daha yeşermeyeceğini düşünen halk 1946 yılında bir bahar sabahı işte bu çiçeği gördü. İnsanlığa umut oldu. Zakkum çiçeği yaşamın yok olduğu yerde açabilen ilk çiçektir. Zehrin içinde açabilen çiçektir. Ben onları istiyorum. Bu arada tanışmış mıydık? Yeniden tanışmalıyız. Ben Korona, bombalar insanlığımı yok edince hastalık olarak yeniden var olabildim.” Unutmaya ve hatırlamaya başlamıştım, Tohum anne gerçekten kimdi? Kendimi unutuyor, Korona’yı hatırlıyordum.
Reklam