Servetuluhan
@Harstutyun
Yitirince topraktan oyuncaklarını, tanrılarda ölür.
Bir fırtına yaklaşıyor, kopacak elbet.
Tan vaktinde ki bekleyiş, şafağın kendisiyle buluşacak.
İlk çığlık kıyamet zannedilecek,
mavzer sesi, en kirli olanın yüreği delip geçecek.
Duvarlar siper olacak, tüm güneşten daha sıcak yüreklere.
Aydan parlak, kadınlara..
Tan vakti, yerini bırakmayacak belki sonraya
Şafak vakti geçikecek..
İçimizdeki korku, doğuracak o direnişi.
Ve güneş, bir farklı uyanacak sabaha.
İlk çocuklar fırlayacak sokaklara,
duvarlar gülümseyerek, çiçekli resimleri bekliyor olacak..
Gün kovalayacak, diğer bütün günleri,
siyah bulutları da ayrı seveceğiz artık.
Kirli bütün fikirler temizlenecek,
cenabet düşünceler, zihinlerden silinecek.
Yeryüzünde sofraları kurulacak,
bütün bayraklar yerini gökyüzünün mavisine bırakacak.
Topraklar kanla değil! Sevgiyle sulanacak!
"Yeryüzü aşkın yüzü olacak elbet"
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Dur öyleyse, konuş kendinle
Vaktidir, gülmenin
Eğer ki değişmiyorsa gözlerindeki karanlık
Lanet sarmıştır tüm renkleri.
Bir annenin rahmini süsledin sen
Peşini bırakır mı sandın ademin oğulları.
Adem sapkınlığa düştü diye
Suçlu neden havvalar olsun ki; dedin
Gençliğinin en ihtişamlı zamanında
Kendini yenilmez sandın,
Savurdun tüm güzelliğini kurak gönüllere
Ödünç verilmiştir oysa güzellik bilmedin.
Aldatmadır insanın kendine olan sevgisi
Miras bırakmak içindir, tüm çaba o güzelliği
Ama korkunç gerçek yaşamın kendisidir
Vakti gelince çağırır sonsuzluk.
Yüzü koyun yere uzandım
Görmekten bıktım gökyüzünün mavisini
İçime toprak kokladım biraz
Ellerime toprak, ayaklarıma toprak çaldım
Bugün yine pencerene bıraktım ruhumu
Ötekiyim dedim, dünyaya birşey veremeyen
Unutulmaktan kaçan, hiç hatırlanmayacak benim.
Eleştirdim tüm köpekleri,
öylece yürüdüm sokakları
Bana dar onlara cihan kadar uçsuzmuş
Pehhh..
Sığmıyorum buraya
Sığınmak korkutuyordur belkide beni
İfade edilmiyor içimdekiler
İçimde sağır bir ruh taşıyorum
Kekeme bir bedenle üstelik.
Duymamak beni
Benim bana olan isyanımdandır.
Zihnime koca bir zincir vurmuşlar
Kanayan bir yaraya tuz basmışlar
Hep larlı cümleler kurdurdumuşlar
Lar, lar, lar.. hep lar
Kırsalında bir eşkıya rastlamışlar
Bir hırsızı yine soymuşlar
Yine mi gafil avlandılar ey Ahmed Arif
Sevdanın böylesine tükürmeli
Kaçıncı yüzyıldayız söyler misiniz
Önce Sın'e
sonra şamaş'a
ve sana ey İştar
Var mı halen size inanan
Görkeminiz bu kadar mı
Tanrılar ölmezdi hani
Bak alay ediyor, alay ettiğiniz faniler
İsimleriniz birkaç nesneye ad oldu
Bu kadar burası
Burası dünya
Tanrı 'lar' da unutulur.
Bizimle acı çekmeyi öğrettir size
Bizim gibi düşmeyi
Zamana yenilmeyi
Lar'lı cümleler arasında yer edinmeyi.
Sözlerim senin üzerine indirilmiş ayettir.
Vatansız bir vatandan yazıyorum üstelik
Sokaklarında karşılaşma ihtimalinin bile olmadığı
Oysa sessiz sinemayla anlaşırmış insanlar burda
Hepsi kendi hücresinden yazar acılarını sevinçlerini, kederlerini
Hırsla beklerler ölüm haberlerini
Soluk almak için kaldırırlar başlarını
Zihinler hep aynı burda
Katil hep yanı başlarında
Korku gölgeleri kadar yakınında
Çiğnemek burda kuralı
Yok olmanın haberci
İsyan, burda tanrıya başkaldırmaktan daha güç.
İnsanlar burda tabutta
İnsanlar burda çoktan yok olmanın hazırlığında..
dedim yaşlanmış bedenler diyarı bura
Oysa kapını eşiğinde
Şevkatli kollarını açmış çoktan bahar
Görmek onu, yeryüzüne ulaşmaktır
Burda kavuşmak yok,
pencere tapınmak var....