şen ve saygın kişilerdi hepsi, aralarında bir tek ben vardim sefil, ben vardım suçlu, tek başına; yalnızca ben vardım aşağılık, tüm dost bakışlardan korkan, yediği incirlerin tadı henüz ağzından gitmemiş ben.
Öyle ben hep dışarıdaydım, hep kıyıda kenarda kalacaktım;tek başıma, güven duygusundan uzak,içi sezgilerle dolu ve bir kesinlikten yoksun yaşayıp gidecektim.