"Kırk iki yıl daha yaşlanan gözlerine bakacaktı. Zaman hapishanesinden kaçmanın bir yolu yok muydu? Ah, keşke tekrar en baştan başlayabilseydi! Ama nasıl? Nereden? Kiminle?
"Ama bizler toplumsal kısıtlamaları reddeden ve hür düşünen idealist insanlarız. Kendi ahlâki yapımızı oluşturabilme yeteneğine sahip olduğumuza inanıyoruz.”"
"Hem kendine karşı da böyle bir sorumluluğun var; zira aşırı hüzün insanın kendini geliştirmesine veya yaşamdan keyif almasına, hatta gündelik işlerini yapmasına mani olur, ki bunlar olmadan in- san toplum içinde yaşayamaz."