Hüzünlü bir şiir gibiydi her şey. Artık yavaş yavaş benimsiyordum. Günler geçiyordu. Bildiğim tek gerçek buydu. Şairin dediği gibi, kendimi ağır ve müşfik akan bir suyun koynuna bırakmış gidiyordum.
C Blok (1994)
“Zaten yalnızlığımın sebebi, kitaplarda tanıştığım ve benimsediğim insanları semtimde bulamayışım değil miydi?” Keşke sevdiğimiz bütün karakterler yanımızda olsa.