Damat Sacit , Kara Nizam gibi toplumun dibindeki adamlar değil, hepimizin ortak vurdumduymazlığı , ortak acımasızlığı , ortak cahilliği bitirmişti bu şehri . Ama hâlâ kalıntılarıyla beslenip duruyorduk işte, dişleri için öldürülen bir filin devasa gövdesini didikleyen akbabalar gibi…
Hüzünlü bir şiir gibiydi her şey. Artık yavaş yavaş benimsiyordum. Günler geçiyordu. Bildiğim tek gerçek buydu. Şairin dediği gibi, kendimi ağır ve müşfik akan bir suyun koynuna bırakmış gidiyordum.
C Blok (1994)