Kuvvetler çok dengesizdi: bir yanda, güneşin evrende görünmesinden çok önceki Çağlar’dan beri var olan sonsuz karanlıklar, öte yandan da, dayanıksız bir kayıkta, çaresiz dört insan… içecek yok, yiyecek yok, koca denizin ortasına yol gösterebilecek yıldızlar yok.
İnsan düşünürdü, düşüncesiyle denizin ve göğün yüceliğine erişirdi. Ve yüce düşüncelerinde, doğa güçleriyle evrenin derinliği ve yüksekliği ile bir tutardı kendini.