Hasan Almammadov
@HasanAlmammadov
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Ne kadar yalnız bir insan olduğumu, yalnızlığımı hissediyorum. Garip olan şu ki, gün içinde insanlarla kaynaşıyorum. Onlarla konuşuyorum, gülüyorum, eğleniyorum. Ama günün sonunda eve dönüp başımı yastığa koyduğum anda içimi garip duygular kaplıyor. İşte o zaman ne kadar yalnız olduğumu iliklerime kadar hissediyorum. Konunun mazoşist tarafı da şu ki, yalnızlığımdan, bu durumdan zevk alıyorum. Bu yüzden yalnız olduğumu anladığım hâlde kimseyi hayatımda istemiyorum. Hayatımda istediğim tek bir kişi var ve tüm dünyamın onun etrafında döndüğünü biliyorum. O kişi ise benimle değil, bana ait değil… Olmayacak da. Bu, derdinin çaresini bilip onu elinle itmek gibi bir şey. Daha kötüsü ise, derdini elinle itecek çarenin bile olmaması. Bundan daha kötü ne olabilir?
Paradoks isimli okura yanıt verildi
Hasan Almammadov
Bu durumda olmamın, yalnızlığımın sebebi zaten o kişiden kaynaklanıyor :)