Aslına bakılırsa hepimiz kusurluyuz. "Kusurluluğunuz"u intihar için bir neden olarak da kutlama için bir neden olarak da görebilirsiniz. Onu keyifle de çaresizlikle de kabullenebilirsiniz.
"Ne kadar başarılı olursam olayım hiçbir zaman yeteri kadar iyiymiş gibi gelmiyor. Kendimi en yüksek dağların da en yükseğinin zirvesine tırmanmaya, tırmanmaya ve tırmanmaya çalışıyormuş gibi hissediyorum. Fakat zirveye ulaştığımda ise başarılı hissetmek yerine uzakta daha yüksek bir dağ olduğunu fark ediyorum ve tekrar tırmanmam gerektiği için içim parçalanıyor. Ödül nerede? Bunların karşılığını ne zaman göreceğim?"