Olurda birgün dinerse içimdeki kasırga, belki o zaman gerçekten yaşamaya başlarım.
Anlatmak isterken daha çok anlamsızlaşmazsa sözlerim belki o zaman bir anlam kazanır cümlelerim.. Yakıp yıkarken şu boşluk ruhumu ben hiç kendimde olamayacağım sanırım. Bir çocuğun yüzünde oluşan o huzur dolu tebessüm tam anlamıyla bizede nasip olur mu acaba?
(kendim'den)