Sed, dum abest quod avemus, id exsuperare videtur
Caetera; post aliud, cuum contigit illud, avemus;
Et sitis aequa tenet vitai semper hiantes..
Çünkü arzuladığımız şey henüz eksikken, onun değeri bize her şeyden üstün görünür; ne var ki, o şeye ulaştı- ğımız anda hemen başka bir arzu belirir. Ve böylece, bizler, yaşamı özlemle arzulayanlar, daima aynı susuzlukla tutsak kalırız..
Lucretius
Horatius'un ünlü odu bu içgörüyü dile getirir:
Aequam memento rebus in arduis
Sermare mentem, non secus in bonis
Ab insolenti temperatam
Laetitia..
[Zor zamanlarda da daima sükûnetini korumayı bil; Tıpkı iyi zamanlarda akıllıca taşkın sevinci dizginleyen bir yürek gibi..]
Ama bu türden her kuruntudan* kişi, kaçınılmaz biçimde, sonra geri çekilmek zorunda kalır ve o kuruntu ortadan kalktığında, gelişiyle getirdiği sevinç kadar derin bir acı ile ortaya çıkar..
*burda yazar aşırı, büyük bir sevinci kastediyor