məni ağlatmaq asandı,
buludlu havalar,
həzin bir musiqi,
gözlədiyim bir telefon zəngi
alar məni özümdən
uzaqlara uçurar.
gecənin gec saatlarında
dinlədiyim bütün mahnılar
ağladar məni, gülüm, ağladar...
Cəlil Cavanşir
bir də
bu melanxolik ovqatın olmaya
bir də ağır-ağır susqunluğun...
əyyaşlığın, avaraçılığın
özünə biganəliyin olmaya...
hüznünlə, ələminlə, kədərinlə
mənə bənzəyirsən, Bakı...
Cəlil Cavanşir
niyə aşiq olur adamlar,
və niyə bu qədər unudur?
sevgi ruhumuzun deyil
bədənin istəyidirsə...
niyə uydurur adamlar
saflıq, təmizlik, böyüklük?
insan bir dəfə sevirsə
biz niyə bu qədər bölündük?
bəlkə kiçik hisdir sevgi,
biz öz gözümüzdə böyütdük?
Cəlil Cavanşir
bilirsən də,
mən darıxan adamam
bilirsən də,
çox içirəm gecələr
bir də hava tutuldumu...
zülümdü!
sonra hamı yaddan çıxır
yada düşür bir nəfər...
Allah haqqı darıxıram
qurban olum qayıt gəl...
Cəlil Cavanşir