İnsan eğer maddi ihtiyaçlardan bağımsız olarak ne için yaratıldığını bilir en büyük endişesi insanlar tarafından sevilmek ve saygı görmek değil de Allah'ın rızasını kazanmak olursa zaten en büyük işi başarmış olur.
Nasıl aynı anda kendimize hem bu kadar yakın hem de bu kadar uzak olabiliyoruz? Her yerde sadece kendimize odaklanacak kadar yakın ama hiçbir zaman gerçek benliğimizle buluşamayacak kadar uzak! Hepimizde insanları çok mutlu olduğumuz konusunda ikna etme çabası var. Anları ölümsüzleştirme iddiasıyla kullanılmaya başlayan kameralar, en güzel anları katlediyor.
Meditasyonda yapılan nefes egzersizleri, son nefeste bir işe yaramaz. Tıkalı çakraları açmak için elleri açıp dua etmekten daha şifalı bir şey yoktur! Eğer aradığınız huzursa şunu unutmayın! Huzur sadece Allah'ın huzurunda bulunur.
Eğer seccadeye gitmek yerine yogada Balasana veya çocuk pozu denilen hareketi yapıyorsanız...
İsteklerinize kavuşmak için dua etmek yerine meditasyon yapıyorsanız...
Evreni yaratan Allah'a yönelmek yerine dileklerinizi evrene iletmek için mantarlara sarılıyorsanız ortada büyük bir sıkıntı var demektir.
İnançlıysanız tabii...