Rengarenk çaputlar bağladım yıllarca dallarıma,
Mavi, mor, kırmızı ve yeşil,
İstedim, hep istedim,
Sen iste derdim, iste yeter ki
Vereyim.
Her istediğimi verdim.
Arttım, fazlalaştım,
Eksikli yaşamaktan.
Korkuyla sevdirmekten vazgeçmemiz gerekiyor. Peki nasıl? Öncelikle somut işlemler dönemindeki çocuklara vatan sevgisi vermek yerine "toprak sevgisi" kazandırmak daha anlamlı olacaktır. Doğada iş yapan, toprakla oynayan, bir şeyler eken, yetiştirdiği ürünün büyümesini izleyen ve tadına bakan çocuk; toprağını sevmeye başlayacaktır. Toprağını, ağacını, yeşilini seven çocuğun içinde zaten vatan sevgisi tohumları yeşerecektir. Doğayı koruyan, çevresine duyarlı, üstünde yaşadığı toprakla barışık, üretimin ne olduğunu bilen çocuğun vatan sevgisi; bayrağın karşısında iki dakika sabit kalabilen çocuğun saygısından büyüktür.