- “Gökçen!” dedi. “Yanıklık canıma değdi. Sensiz yaşayamam. Beni ölümden kurtardığın gibi ruhsuz bir ölü gibi yaşamaktansa da kurtarır, evdeşim olur musun?”
“Bir hayat kasırgası içinde ömür geçirenler, bir gölgelikte dinlemek için vakit bulamayanlar, tehlikelerle arkadaş olanlar böyle geçici bir huzura kavuşunca kendi gönülleriyle hesaplaşırlar, geçmişi hatıralar güzelleşir. Mazide kalan insanlar kusurlarından ve suçlarından sıyrılmıştır. O, bir arkadaşsa daha vefalı, bir sevgiyse daha çekici; bir anaysa daha şevkatli olur. Hattâ böyle dakikalarda insan düşmanını bile bağışlamağa hazırdır.”