Hatice Sare Eşgünoğlu
@HaticeSare
345 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Kimse ölmese. Hiç kimse ölmese. Kimse yerinden yurdundan olmasa. Ah, sesinde rüzgarını bildiğim memleketim. Bir boşluksun şimdi içimde büyüyen. Şimdi sen, hiçbir sesin çağıramayacağı bir yokluksun, görüyorum acınla... ceviz, badem, elma ve ıhlamura duran bahçenin ölme ihtimalini. Ah ki beni hatıran yaşatır bahrı kara yurdum...
Herkes, içinde bir uzak taşır, unutma. Bütün mesele, vakti geldiğinde çıkarıp ona bakmakta değil ona varmaktadır.
- Mücadele etmesi lazım da yoruluyor insan. Vurulup düşmek gibi bu. Ben düştüm de sen koş gibi.
- Öyle de olsa. Koşmak ve düşmeden, vurulmadan varmak için varız biz... Varmalıyız biz.
Dünyanın her yerinde acı var. Biz sadece kendi acımızdan kaçıyoruz. Çünkü bakacak kadar cesaretimiz yok.
"Gelecekten mi yoksa geçmişten mi korkarsın?" Her ikisi de derim. Her ikisi de. Ama gelecekten her zaman umut vardır.