GAZEL | "GÖRDÜM" – Ferhâd Fânî
Doğdum beri ben kendimi virânede gördüm
Âsûde mekân olmayacak hânede gördüm
Seyrettim aceb var mıdır âlemde bir âşık
Aşkın dahi bir remzini pervânede gördüm
Hasrette visâlin sorup îzâhını sonra
Yûsuf u Züleyhâ deyu efsânede gördüm
Esrârını ders etmeye meylettim o yâr’in
Bir rahle-i tedrîsini meyhânede gördüm
Görsem diledim rûyunu cânân’ın o demde
Cenneti bir kâşânede gördüm
“Gördüm” diye nazmetse de Fânî’ye gümandır
Dilber ne ki, bildim seni; hâşâ, ne de gördüm
Kitaptan alıntı değil bu gazel ama yazan üstadın kaleminden Seyyah....
Bilmem kaç defadır dinliyorum gazelini. İlahi olan aşka giden yolların acıdan geçtiğini kalbin ancak gözyaşı ile yıkandığını ve ilahi olan aşkın insanı nasıl da güzelleştirdiğini öyle güzel yazmış ki üstad.