HaticeSena

GAZEL | "GÖRDÜM" – Ferhâd Fânî Doğdum beri ben kendimi virânede gördüm Âsûde mekân olmayacak hânede gördüm Seyrettim aceb var mıdır âlemde bir âşık Aşkın dahi bir remzini pervânede gördüm Hasrette visâlin sorup îzâhını sonra Yûsuf u Züleyhâ deyu efsânede gördüm Esrârını ders etmeye meylettim o yâr’in Bir rahle-i tedrîsini meyhânede gördüm Görsem diledim rûyunu cânân’ın o demde Cenneti bir kâşânede gördüm “Gördüm” diye nazmetse de Fânî’ye gümandır Dilber ne ki, bildim seni; hâşâ, ne de gördüm Kitaptan alıntı değil bu gazel ama yazan üstadın kaleminden Seyyah.... Bilmem kaç defadır dinliyorum gazelini. İlahi olan aşka giden yolların acıdan geçtiğini kalbin ancak gözyaşı ile yıkandığını ve ilahi olan aşkın insanı nasıl da güzelleştirdiğini öyle güzel yazmış ki üstad.