Kaybolmalı bazen insan..
Kendi tenhalığına çekilmeli..
O ıssız karmaşanın içinde gizlice yeniden çoğalmalı, nadasa bırakılmış bir toprak gibi kendi karanlığında bereketlenmeli..
Hayat, bir zaman sonra, bizim için bildik, ezberlenmiş,hattâ bütün çekiciliğine rağmen kendini tekrarlamasıyla sıkıcılaşmış, bulanık bir sergüzeşte dönüşür; elimizdeki bu eskimiş,eprimiş, parlaklığını yitirmiş zaman parçasından yeni bir macera yaratamayacağınıza inanırız, geçmişteki hayal kırıklıklarımız gelecekle ilgili hayallerimizi de köreltip soldurur, gizlice küseriz.."