Arada bin yol bin hasret
Gözlerim gözlerine hasret
Tenin tenime uzak şimdi
Bilemem ki nasılsın şimdi
Canım ciğerim bilirim zordur
Asma yüzünü gülünü soldur
Nasıl anlatsam derdim sana
Bir bilsen nasıl vurgunum sana
-iki gözümün çiçeği-
İlyada, benim için bir savaş hikâyesi değil; öfkenin insana neler yaptığını anlatan ağır bir metin. Herkes kaderini biliyor ama kimse geri dönemiyor. Achilleus’un öfkesi güçten çok kırılganlık gibi geliyor bana, Hektor ise ölümü bilerek yürüyen bir insan. Tanrılar var ama yük hep insanların omzunda. Kitabı bitirdiğimde aklımda zaferler değil, susulan cümleler ve geri alınamayan anlar kaldı.
İlyadaRobert Krugmann · Yurt Kitap Yayın · 2001354 okunma