Coşkun: Oyun nerede bitiyor, hayat nerede başlıyor hiç anlamıyorum. Hayat nerede bitiyor, ölüm nerede başlıyor. Ölümün bize bu kadar yaklaşmasına neden izin veriyoruz anlamıyorum. Tedbirlerimizi almalıydık; ölümün bize böyle en hazırlıksız olduğumuz anda yakalamasını önlemeliydik. Bu hepimize bir ihtardır.
Saffet: Bu ülkede de çalışan herkes sinirli.
Coşkun: Onun için çalışmıyorum artık. Onun için evden çıkmak istemiyorum. Her gün yollarda ve vasıtalarda gergin yüzler, düşmanca bakışlar, insanı her an tedirgin eden...