Haticee

Beklemek, özlemek, beklemek, özlemek… Hayat, bu iki kelimenin arasında sıkışıp kalmıştı.
Zaman, iyileştirici bir merhem gibiydi; her geçen gün biraz daha iyileştiriyordu onu, yaralarını sarıyor, ruhunu onarıyordu.
Teslimiyet, kelimenin her anlamıyla ağırdı.
Kelimeler ya çok tutkuluydu ya da çok anlamsız…