Annem dünyanın en güzel kadınıydı
En güzel gülümseyen kadını...
Suya şeker katsa
Sütlaç olurdu
Toprağa kül dökse / Gül...
Annem çok sevmelerin kadınıydı..
Daldaki kirazları,
Yazmasındaki oyaları,
Fistanındaki çiçekleri,
Asmadaki üzümleri,
Evin kedisini,
Sokağın delisini..
Babamın gömleğini..
Beni, bizi, mahalleyi..
Bildiğim herşeyi severdi..
Bana da sevmeyi öğretti..
Öyle az buz değil çok sev derdi..
Annem gibiyim artık..
Az sevme bilmiyorum ben..
Çok sevdiğimdendir
bu kadar incinmem..
Oyyy anneciğim...
Senin sütün ak, yüreğin pak...
Ama inan şimdilerde;
senin bildiğin gibi değil hayat..!