Hatice Haktan
@Haticehaktan
Şairane
Reklam
En çok bu saatlerde
Dilini bilmediğim
Bir şarki alıp götürüyor beni
Yaram nefesime yapışıyor
" Düğümleniyorum..!!! "
Sicim olup yağarken
Güncel bir telaşla irkilip
Kendime yakalanıyorum
Sende kalırsa hayallerim
" Eksilirim..!!! "
Umuda ekip ellerimi
Yere, göğe, suya, çöle
Sensizliğe kahredip
Dicle olup, Fırat'a akıyorum
" Örseleniyorum..!!! "
Tanıdık sözler akıp gidiyor
Yabancıl dudaklarda
Senden bildiğim söze el oluyorum
Bir fırtına tozu dumana katıyor
" Savruluyorum..!!! "
Dağlar koşuyor, kuşlar göçüyor
Ölenler, gidenler, terkedenler
Oysa daha dememiş
Ellere söylememiştim
içimde mezar taşlarını
"Kimsesizleşiyorum..!!! "
Hiç kimseyi kolay kolay yargılamayın.
İnsanların içindeki
yangınları, savaşları, acıları,
ölümleri bilemezsiniz...
Anlamaya çalışın, yardım edin, dinleyin,
ama asla yargılamayın...
O insanın geçtiği yolları bilmeden,
onun yolunu kınamayın...
Ya yardımcı olun, ya da uzak olun...
İnsan olmak bunları gerektirir;
toz olan hayatları bir de duman etmeyin...
Yıl mı bitiyor ? yoksa biz mi bittik.
Bir muammadır yaşadık.
Hüzün dolu bir yıldan geçtik
Korunduk, kolladık
Sevdiklerimize üzüldük, sarılamadık, koklayamadık.
Toprak oldu kimileri.
Koca bir dünyayı evlere sığdırdık
Ama sevdiklerimizi hiç bir yere sığdıramadık.
Lütfen iyileş dünya, biz çok mutsuzuz...