Sorunlar ebeveynin doğasında vardır çünkü yetişkinlik dönemini bireysel bir doğum olarak düşünürsek, çocukluk dönemi de bu güzel doğumun sancı süreci gibidir. Çocuk iç dünyasında Yaratan (cc)tarafından teker teker açılan "gelişim" musluklarının şaşkınlığıyla,boş olan kaplarını doldurmaya çalışır. Ama bunu el yordamıyla yapar. Bazen taşırır, bazen kabı boş bırakır, bazen Suyu çok doldurup boğulma riski yaşar...Bu süreçte anneye düşen şeyse her kabın yeterince dolduğundan emin olana kadar çocuğuna yol göstermektedir.
"Karşımızdakinden hak ettiğimiz güzel davranışları görebilmenin yolu ise, o güzel davranışın tohumunu düşüncelerimiz ve pozitif muamelemizle ekmekten geçer. "
"Vicdan, insanın içine koyulmuş en iyi polistir. ... Bir anne çocuğunun vicdan gelişimini ne kadar destekler, içindeki vicdan sesini duymasına ne denli olanak sağlarsa, ahlâklı bir nesil inşasına o denli katkıda bulunmuş olur."
“"İnsanlar kızınca kendilerini duyurmak için bağırırlar, bu doğru çünkü kızdıkları kişi bedenen yanlarında olsa da, kalben uzaktadır o an. Bağırmanın amacı kalbin sesini kalbe duyurmaktır. Ama şunu unuturlar, kişi bağırdıkça kalp daha da uzaklaşır. Kalpler uzaklaştıkça kişi daha da bağırır. "