Çocukları yetişkinlerden ve hayatın geri kalanından (iyi niyetle de olsa) ayırarak korkunç bir hata yaptık ve en önemli görevlerimizden biri, aralarına koyduğumuz engelleri kaldırmak ve yeniden bir araya gelmelerine izin vermektir.
Zihnimizi uzun süre yeterince kötü kullanırsak, iyi kullanmak gittikçe daha az mümkün hale gelecektir. İyi kullanırsak, daha iyi kullanabilme ihtimalimiz artacaktır.
“Yediğin yemeği ne yaptığını söyle bana , sana kim olduğunu söyleyeyim” demişti bir gün , “ kimi yağ ve gübre yapar, kimisi iş ve keyfe çevirir, kimisi de işittiğime göre Tanrı ya dönüştürürmüş…
..Ona kötülük mü ettin? Saygı duyup korkar senden. Ona iyilik mi ettin? Gözlerini oyar senin. Arandaki uzaklığı koru patron! İnsanlara yüz verme ; onlara hepimizin bir ve haklarımızın aynı olduğunu söyleme çünkü çabucak senin haklarını çiğnerler, elinden ekmeğini kaparlar ve seni açlıktan gebermeye terk ederler.