Sinem özkan
@Hatunkiisi
Ebru talebesi olmaya çalışan bir İktisatçı
“işte Sinem kalabalık ve kendine zinde,kullardan pervasız nesillerden biri..”
Ruh-i mücerret
İnsan, Allah’a gerçekten kul olmazsa, yani kendi varlığını O’nun kudretine bağlamazsa, kendini bağımsız ve güçlü sanır. Oysa insan, en küçük bir canlı olan mikroptan bile kendini koruyamaz; zelzele, hastalık, tufan gibi binlerce tehlike her an hayatına saldırabilir. Bu yüzden, insan aslında sürekli ölüm korkusu içinde yaşar.
Bu zayıf hâline rağmen, insan yine de dünyayla ve insanlıkla ilgilenir; fakat eğer o, dünyayı ve insanı Hakîm (her işi hikmetle yapan), Alîm (her şeyi bilen), Kadîr (gücü yeten), Rahîm (merhametli) ve Kerîm (cömert) bir Allah’ın tasarrufu altında görmezse; her şeyi “tesadüf” ve “tabiat”a bağlarsa, dünyanın hâlleri —yani felaketleri, kötülükleri, insanların acıları— onu sürekli ızdırap içinde bırakır.
Çünkü böyle biri, dünyadaki depremleri, salgınları, tufanları, kıtlıkları ve ölüm gerçeğini Allah’ın hikmetine bağlamayıp “rastlantı” saydığı için, hem kendisi acı çeker hem de başkalarının acısına dayanamaz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Güz konuşmalarında ömrü konuştuk biz…”
Bir yıl daha geçti, ama biz hep aynı yerindeyiz hayatın;
bir kahvenin buğusunda, bir rüzgârın sesinde, bir dizenin kalbinde.
“Ömür Hanım’la Güz Konuşmaları”nı her hatırladığımda,
aklıma senin o duru, dingin ama derin tarafın geliyor.
Sen öyle bir güzsün ki — ne geçmişin yüküyle soluyorsun,
ne de geleceğin telaşıyla acele ediyorsun.
Bugün sadece doğum günün değil;
kendinle, yaşadıklarınla, sustuklarınla yeniden doğduğun gün.
Her yeni yaş, sana biraz daha şiir katsın.
Her güz, biraz daha sen kokan bir mevsim olsun.
.
H.kişi
Putperestliği meydana getiren put değildir. Putu biz yaparız.
