Sen dünya üzerinde gezersin; oradan buraya, buradan oraya gidersin. Bilmezsin ki sebep senin rızkındır. Sen rızkını aradığın gibi, rızkın da seni aramaktadır. Yiyeceğin lokma neredeyse sen de oraya gidersin. Kısmetindir seni yer yer gezdiren. En nihayetinde toprak seni içine alır. Yükselsen de mevki, makam sahibi olsan da yer, yer seni. Yediği için onun adı "yer" olmuştur. Seni önce besler, sonra da kendi yer.