Havvanur Ünal

Havvanur Ünal
@Havvanurrunall
Reklam
Ne çok acı vardı bu dünyada ve onlar dünyaya gelmeden önce de bu böyleydi, gittikten sonra da değişmeyecekti.
Ve şimdi yaşamak, sadece ölmemeye çalışmaktan ibaret bir şeydi. Oysa yaşamaya çalışmak en büyük yorgunluktu. Ölümü beklemek bile yorgunluktu.
Bir sıkıntının geçeceğine duyulan güven, ona dayanmanın tek çaresiydi.
Anladım ki aidiyet, kan bağından önce gelem bir şeydir. O da aynı toprak üzerinde ortak bir geçmişle kurulabilir.
Reklam