O an kavrayamadığı bu mucize, insanın karşı karşıya kaldığı berbat durumlarda bile, berbat olmayan bir ruh durumunu seçebilme yeteneğine sahip olmasıydı.
Koşullar değişmedikçe duygularımızın da değişmeyeceğine kendimizi inandırırsak; olumlu düşünebilme çabamızın önünü tamamen tıkamış oluruz. Böylece hiç farkında olmadan kendimizi, yine kendimizin yarattığı, çaresizlik çemberine hapsetmiş oluruz.