Bunun bedelini daha sonra ödeyeceğimi biliyordum ama o ümitsiz “memnun etme ihtiyacım” baş gösterdiğinde aniden garip,zayıf ,aptalca süslemeler ve başka şeyler ekliyorum gerçeğe
Mutluluk fikrimin diğer herkesin mutluluk fikriyle tamamen çelişmesinden korkuyorum.Bu korku beni tüketiyor bazen geceleri kıvranmama,acı içinde inlememe deliliğin eşiğine gelmeme neden oluyor.Mutlu muyum?