hafızamı silmek istiyorum, bildiğim her şeyi unutmak, eski halime, kalbinden bir haber yaşayıp giden halime dönmek istiyorum. Şimdiki hayatımı sevmiyor muyum? Hayır. Seviyorum. Ama sorun kafamda. Kafamın hiç bir şey düşünmeden geçirdiği güzel günleri özledim. Dertleri olmayan. Takıntısız halime. Bunaldım. Ama vaz geçemiyorum. Içimde yaşayan benin dediklerini yapmazsam garip hissediyorum. Pinterest'te sürekli sevdiğim şeylerin fotoğraflarına bakmak güzel gözükebilir. Ama ben artık istemiyorum. Çünkü dışarıdaki dünyada olan insanlara kendi düşüncelerimi kanıtlamaktan bıktım. Bir hayal kuruyorum, gidip benim heyecanımı paylaşır belki diye düşünüp birine anlatıyorum. Ama sonra bana "bu imkansız bir şey " diyor. Ve içimdeki balon sönüyor. Neden? İnsanlar niye böyle olmak zorunda? Neden her şey gerçekliğe bağlanmalı? Neden bu kadar siyah görüyorlar her şeyi? NEDEN?