kitabın hüzünlü bir havası var, kitabın daha ilk sayfalarında hissediyorsunuz hüznü. Beyza'nın kitaplarını okurken gerçekten o dünyaya ait hissediyorum. Yine güzel bir dili vardı. Öncelikle kitabın ilk 200 sayfası falan beni gerçekten hiç sarmadı, çok yavaş ilerliyormuş gibi hissettim, ama 300. Sayfalarda gelince sarmaya başladı, ve elimden bırakamadım. Kitapta birçok ters köşe vardı, neyin ne olduğunu anlamak da biraz zorladı. Karaca'ya hayran olmadan edemedim, çok güçlü aynı zamanda zeki bir karakterdi bana göre. Ayrıca çok da eğlenceliydi, bazı yerlerde Karaca'ya sarılmak istedim. Kunt'a gelirsek, kunt bana çok naif biri gibi geliyor, tavırları olsun her şeyini çok beğendim kitap boyunca. Efes kitaba büyük bir renk verdi, inanılmaz sevdim, hatta en sevdiğim karakter Efes diyebilirimm. Genel olarak kitabı beğendim, devamını büyük merakla bekliyorumm.