“Yaz olağanüstüydü. Yeniden doğuşun ve masumiyetin zamanıydı. Mucizeydi. 15 hasta ve biz bakıcılar için. Ama artık mucizelerin gerçekliğine uyum sağlamalıyız. Bilim perdesinin arkasına saklanıp başarısızlığın sebebi ilaçtı ya da hastalığın geri dönmesiydi ya da hastalar hayatlarından uzun yılları kaybetmeyi kaldıramadı diyebiliriz. Ama gerçek şu ki, neyin yanlış gittiğini bilmediğimiz gibi, neyin doğru gittiğini de bilmiyoruz. Bildiğimiz tek şey, kimyasal pencere kapanırken başka bir uyanışın daha yaşandığı. İnsan ruhunun bütün ilaçlardan daha güçlü olduğu ve asıl ruhun beslenmesi gerektiği. İşle, eğlenceyle, dostlukla, aileyle. Önemli olan bunlar. Unuttuğumuz şey bu. En temel şeyler.