İnsanın hayatı, kendini aştığı an anlam kazanır...
Karada yüzülmez, denizde yürünmez, havada oturulmaz. Yani her eylemin kendine özgü bir yeri ve zamanı vardır.
İnsan da tıpkı doğa gibidir. Yaratılışı ve tasarımı itibarıyla özü, saflığı ve potansiyeli bozulmadığı ölçüde güzel ve zararsızdır.