Aniden olmadı, birikti. Yavaş yavaş doldu, sonunda taştı. Bugün attığım üç beş adım yormadı beni. Yürüdüğüm kilometrelerce yol nefesimi kesti. Aniden bitmedi, bıçakla kesilmedi, birikti. Doldum, taşıyorum artık
Küçükken ne kadar sesli ağlardık, biri gelip bizi teselli etsin diye. Şimdi ise sessizce ağlıyoruz. Kimse bizi duymasın diye. Güçlü görünmek, güçlü olabilmekten çok daha ağır..