İnsanlar hayatlarımızdan biz iz bırakarak uzaklaşırlar bizden. Bir gün yeniden karşılaşır mıyız bilmiyorum, ama hayatımın sonuna dek unutmayacağım bir hatıra, bir an parçacığı var...
Kuşlar türlü türlü uçar. İnsan kalbi türlü türlü sever.
Gül türlü türlü açar. Ve mahzunlar ve mağdurlar Risâletu't-Tayr'ın sonunda zikredilen o güzel ayeti hatırlar da serinler:
'Tıpkı uzun kanat çırpışlardan sonra kendilerini süzülmeye bırakmış kuşlar gibi..'
Aslolan güzelliktir ve kâinatı temaşe eden kişi şerrin hayra, çirkinliğinde güzelliğe inkılap edebileceğini fark eder. Bunun tersi de söz konusu olabilir; ama insana verilen görev, bozulmuş olanı onarmak, yıkılmış olanı yerine koymaktır..