Derler ki, Hz. İsa efendimiz havarileriyle gezerken yolda çok kötü koku yayan bir köpek leşine rastlamış. “Bu leş ne kadar da pis kokuyor!” diye bağırmış bir havari. Hz. İsa şöyle cevap vermiş: “Dişlerinin beyazlığı ne kadar güzel!”
Güzelliği hayatlarımızdan kovalı çok oluyor. Sokakta ve evde, insanda ve âlemde burnumuza hep leş kokularının gelmesi bundan. Hâlbuki, Gaffûr olan Allah güzel olanı koruyan çirkin olanı saklayandır. O sonsuz bağışıyla çirkinlikleri setreder ve bizim de insan kardeşlerimizin ayıplarını, kusurlarını örtmemizi ister.
Söz diridir ve ancak diri bir kalpte yankı bulur. Sözü muteber kılan, çıktığı ağız kadar, gittiği yer ve değdiği nazenin ruhtur. Merhamet ortak insanlığımızı fark ettiğimiz anda tecelli eder.