"Söylesene Korhan, hani bitmişti?" "Bitiremedim," dediğinde, sırtıma sesinden bir ok saplandığını sandım. "Ben düşündüm, çok düşündüm, yemin bile ettim,senin üzerine bile yemin ettim ama olmadı. Bitmiyormuş."
"Böyle konuşmamıştık," dediğimde sesimin titremesinden korkmuştum.
"Ben de bu yola çıktığımda, böyle konuşmuyordum," diye sessiz bir itirafa bulundu. "Sen yemin bozansın, Nurşan İs."