"Artık seninle yan yanayken, birbirimize bin ışık yılı uzaklıktayız."
"Ama yan yanayız." Bana yaklaşmak istese de o adımı atamadı, biliyordu, biz o adımı atacağı yerde bitmiştik ve o bittiğimizi görmek istemezdi.
"Ben bin ışık yılı uzaktayken de ölüyorum sana, Nurşan."
"Bunu neden ona değil de bana söylüyorsun?"
"Çünkü anladığını sanmıştım,'" dedim acıları içimdeki girdabın
kollarında ölmeye terk ederken. "Ne zaman sorun değil desem, sorun olduğunu anladığını sanmıştım."
Diyar amca sustu, benim kalbim hiç susmadı.
Benim için sorun değildi, benim içim hiç susmadı.
"Söyle torununa,"diye fısıldadım yavaşça. "Sorundu."