İnsanlar için şöyle deriz ama, aralarında iyileri de var... Fakat yazık ki, onlar, bu dünyada bir türlü bahtiyar olmanın yolunu bulamıyorlar.
Ya bir çıkarpençe arkasına düşüyorlar ya akraba ahbap şerrine uğruyorlar.
Sessizliklerine, yumuşaklıklarına kurban olup gidiyorlar.
Öyle işler çıkacaktı ki vicdan "yap" derken kanun "yapma" diye nehyedecekti. Keza, kanunun istediği bazı şeyler vicdana dokunacaktı. Bu vaziyet karşısında ne yapmak lâzımdı?...
...felsefe kitaplarında yeri yoktur ama, ben, saadeti ikiye ayırırım; başkalarından alman saadet başkalarına verilen saadet. Benim için hakikî saadet başkalarına verilen saadettir.