Ayşe Tuğba Şahin

Ayşe Tuğba Şahin
Dünyayı bir kitap ve çay eşliğinde, gün batımına bakarak yapılan sohbetler kurtarabilir ... İnstagram Hesabım = @yagmurhicap20
Ben mezarların karanlık çağına dayanıyorum.
Reklam
Şu zaman çıkmazında alıp beni bir altmış yaşa bağlıyorsunuz Doğmadan ölüme yöneldik gerisi yok diyenler var
Kara ağaç gibi bağlıyım katı bir çağ bu Her şey bir makina düzenine gidiyor -düzen diyorlar beni çağırıyorlar - Irmak yatağına sığınıyorum sınırlı bir çağ bu Baktığımız her şeyde bir yalan kabuğu Bir mercek düzenine bağlanıyor gözlerimiz .
Nereye gitsem hep apartmanlar çıkıyor önüme Alıp başımı duvarlara çarpıyor bu yollar Gidip gelmelerim bu dar sokaklarda İnsanların koşup dolduğu bu dar yapılarda Bir kısır döngüye girmek için bütün çabalar Biz bunun için mi geldik .
Önünü alamıyorum bu kör gidişlerin yollarda Herkes bir yere gidiyor önünü alamıyorum Çaresiz direniyorum bu dönüm noktalarında kimse elini uzatmıyor Bir gürültülü yaşamaya gidiyor dünya boşalan bir deniz gibi Bu sesler ormanında kaybolan bir çağ bu .
Reklam