İsmi her ne kadar ‘mutluluk’ olsa da beni hiç mi hiç mutlu etmeyen bir kitap oldu kendisi . Ha niye bitirdiğimi soracak olursanız , başladığım bir işi yarım bırakamama hastalığımdan dolayı , olacaktır cevabım .
Yazarın dilinin akıcılığına diyecek söz yok . Toplumsal bir çok yaraya parmak basması, psikolojik anlamda yaptığı analizler çarpıcıydı , evet . Ama bunu yaparken insanların değerlerini küçümseyici ifadeler kullanması, kısacası toplumun bir kesiminin , özellikle de muhafazakar kesimin , aşağılayıcı ifadelerle bağnaz gösterilmesi çok çirkin . Her ne kadar araya dini anlamda bazı motifler yerleştirmeye çalışmış olsa da , efendim aslında doğru din bu değil şudur , diye anlatmaya çalışsa da onu da eline yüzüne bulaştırmış . Çünkü tam olarak öğrenilmeden yerleştirilmiş bir çok bilgi var . Yani yazarımız dini de kendi inanmak istediği bakış açısına çekmiş . Herkes ne düşünür bilemem ama , ben, belli bir inanca göre yaşayan insanların bağnaz ve insan sevgisinden uzak fakat içki içen , rahat ortamlarda bulunmayı tercih eden kesimin ise medeni olduklarının lanse edildiğini görünce başka bir şey düşünemiyorum. Bu ifadelerimden tercihlerinden dolayı bir kesimi kötü gördüğüm anlaşılmasın . İnsan olan herkes benim için değerlidir . Benim inancıma göre değerlidir . Ama hiç kimsenin de benim değerlerimle dalga geçmesine hakkının olduğunu düşünmüyorum. Ve insan sevgisinden sürekli dem vuran bu yazarın bu sevgisine kesinlikle inanmıyorum.
Bu yaşıma kadar çoğunlukla muhafazakar yazarların kitaplarıyla yetişmiş biri olarak şunu söyleyebilirim ki , hiçbirinin yazılarında , kendileriyle farklı düşünen insanlara karşı bu derece bir nefret söylemi içerisinde olduklarına şahit olmadım .
Şayet değerlerimizin nasıl hafife alındığını , ve içlerinde derinden derine nasıl bir nefret
MutlulukZülfü Livaneli · Doğan Kitap · 202043,6bin okunma