“...yüzüne bakınca insanın içinden ağlamak geliyordu.”
“Neden ağlamak geliyordu?” diye sordu kız heyecanlı bir tavırla.
“Güzel bir şeye bakınca ağlar mı insan?”
“Ağlarmış demek ki” dedim.“Buna güzellik mi diyeceğiz, başka bir şey mi bilmiyorum ama bu kadarı insan yüreğine ağır geliyor, kaldıramıyorsun.”
İçinde cam kırıklarına benzeyen bir gönül kırıklığı
Kapatıyorum sayfalarını eskimiş bir kitabın
Tozlu hüzünler, solgun bir gülümseyiş tadı
Artık eskimiş bir hayatın sayfalarını kapatıyorum
Kapatıyorum geçmiş bir denizin kapılarını