Halime Dobruca

Halime Dobruca
“Dahası var. Şeker portakalı fidanını hemen kesmeyecekler. Kestiklerindeyse uzaklarda olacaksın ve hiç hissetmeyeceksin.” Hıçkırıklara boğularak dizlerine sarıldım. “Hepsi boşuna, baba…. Hepsi boşuna…” Tıpkı benimki gibi yaşlarlar sırılsıklam olmuş yüzüne baktım ve bir ölü gibi fısıldadım: “Kestiler bile baba, bir haftadan fazla oldu, şeker portakalı fidanımı kestiler.”
Sayfa 182 - Zeze·Kitabı okudu
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
- Değişen bir şeyler var mı peki? Buldun mu kalbini - Kalbimi? - Evet. İnsan kalbini başkasında bulmasaydı onu bu kadar çok sevebilir miydi?
Sayfa 124·Kitabı okudu
Alıntı
Ben soluyordum; onlar çiçek gibi açıyordu…
Sayfa 162 - Burak·Kitabı okudu
İnsan zaten hayatı boyunca gizli, fark edilmeyen ama hissedilen bir yanlızlığın içindedir. İnsanlar etrafında kimse kalmadığı için değil, yanındakiler ona yanlızlık taşıdığı için yanlızdır çoğu kez. Belki de yaşadığımız o gizli yalnızlığın bu kadar derin olması o büyük ama boş kalabalıklar yüzünden
İtfaiyeci Ali·Kitabı okudu
Alıntı