İnkar etmek, en kolay kaçış yoludur çoğu zaman. "Bu benim başıma gelemez," deriz. "Neden ben?" diye isyan ederiz. Sanki olanı görmezden gelirsek, yok olacakmış gibi. Ama inkar, sadece acıyı derinleştirir, çözümü geciktirir.
Kalbimiz, henüz hayatın keskin köşeleriyle tanışmamış, pürüzsüz bir yüzey gibi parlar. İncinmekten, kırılmaktan habersiz, sadece sevgiyle ve merakla çarpar.