elifeyza
@Hedanur
Limandaki gemiler güven içindedir; fakat gemiler limanlar için yapılmamıştır.
Çocuklarda özsaygı, kendi kişilik özellikleri için saygı gördüklerinde, ayrıca ebeveyn çocuğun sahip olduğu kendine has ilgi alanlarını ve yeteneklerini geliştirmesine izin verdiğinde gelişir. Ancak anne babadan gelen sevgi koşulluysa, yani ebeveynin çocuğu için yarattığı kalıba uymasına bağlıysa çocuğun özsaygısının azalmasıyla sonuçlanır. Çünkü çocuk hiçbir zaman kendini yeterli hissetmez. Çocuk, ebeveyninin gerçekten sevdiği şeyin kendisi değil de yaratmak zorunda olduğu bir imaj olduğunu hissettiğinden dolayı kendini sürekli tehlikede hisseder.
Birçok anne baba koşulsuz sevmeyi bilmez. Sevgileri performansa bağlıdır. Başka bir deyişle, çocuk ebeveynlerin standartlarına göre davranırsa sevgi görür. Çocuk, anne babanın beklentilerine göre davranmazsa, eleştiri ve reddedilme ile karşılaşır.
En az bir mükemmeliyetçi ebeveynin yaşadığı bir evde büyüyen çocukların özsaygısı çok düşüktür; fazlasıyla içsel gerilim ve kaygı taşırlar. Gerilim, asla mükemmel olamama korkusundan kaynaklanır, bu yüzden hep sevilmediklerini hissederler. Mükemmeliyetçi ebeveyn sürekli kuralları ve standartları değiştirdiği için çocuk bir hedefe ulaşabilse bile standartlar otomatik olarak bir seviye yükselir. Çocuk başka çocuklarla da kıyaslanabilir: "Neden onların çocuğu gibi değilsin? Onun ne kadar iyi bir öğrenci olduğunu biliyorsun!"
İşin ilginç tarafı, biz "kurban gibi hissetmeyi" bırakınca insanlar artık bize kurban gibi davranmaz. Hepimizin üzerine bize nasıl davranılmasını istediğimiz mesaj yazan sweatshirtler var. Bazılarının üzerinde "Vurun bana", bazılarında ise "Ben saygıya değerim" yazıyor.
Tacize uğramıs çocukların kilo alması çok yaygındır. O kötü duygularını bastırmak ve potansiyel tacizcilere karşı artık çekici görünmemek için kullandıları bir yoldur bu. Bilinçaltı zihin bir kez o "probleme çözüm" bulduğunda, yani tacizlem yüzleşmemek için kilo aldığında, terapiye gitmeden o kararı değiştirmek mümkün değildir. Buna, işlevsel olmayan bir davranış örüntüsünün ikincil kazancı denir. Bilinçaltı, o davranışı değiştirmeye dirençlidir. Çünkü değiştirirse şimdiye kadar görünürde işe yaramış olan çözümü kaybeder.