Kitabın tek sorunu kısa olmasıydı. Her anlamda sardı, sarmaladı, sonra da seninle işim bitti, dedi ve bir kenara attı beni. İçimde sonsuz “ahlar” kaldı. Sahi biz eskiden de böyle miydik, sonradan mı kötüleştik? Aklım almıyor bunca yapılanları. Keşke Livaneli çok daha uzun yazaydı da okuyaydım doya doya. Ahlar içimde kaldı.