Üstelik en büyük bencilliğimiz de çocuk yapmak değil mi?
Yaşamın ne olduğunu bile bilmeyen bir canlıyı zorunlu olarak dünyaya getiriyorsun. Mutlu olacağının garantisini verebiliyor muyuz, ya da hastalıksiz, dertsiz, uzun bir ömür sürmesini sağlayabiliyor muyuz?
Yooo ama sonuçlarını düşünmeden çocuk yapmaya devam ediyoruz!!!
Hayat kudurmuscasina akan bir ırmağa benzer, insanoğlu ise bu ırmağın azgın sularında yolculuk yapan bir dal parçasına. Bu yolculukta değişmeyen iki olgu vardır; ilki yalnız olduğun, ikincisi ise ne kadar uzun sürse de yolculuğunun ölümle sınırlı olması....