Bizim istediğimiz sadece karnımızı tıka basa doyurmak mı ? Hayır!! Boğazımızı sıkanlara gözlerimizi kapatanlara göstermeliyiz ki biz herşeyi görüyoruz,ne aptalız nede hayvan,yanlızca yemek değil, yaşamak istiyoruz,yaşamaya layık İnsanlar olarak yaşamak!Düşmanlarımıza şunu göstermeliyiz ki bize empoze ettikleri forsa yaşantısı akıl yoluyla onlarla boy ölçüçmemize hatta onlardan daha üstün olmamıza mani olamazz.Ana dinliyor ,oğlunun bu kadar güzel konuşmasından duyduğu gurur onu titretiyordu.
Peki ne yapmak istiyorsun ?
Öğrenmek sonrada başkalarına öğretmek.Biz işçiler okuyup öğrenmeliyiz.Hayatın bizler için neden bu kadar zor olduğunu bilmeli,anlamalıyız.
Pavel tatlı bir sesle Ağlama!dedi.Oğlu veda Ediyormuş gibi geldi anaya.Sürdüğümüz hayatı düşün bir!Kırk yaşındasın,ama gerçekten yaşadın mı hayatı?Babam seni döverdi.. Şimdi anlıyorum neden dövdüğünü acının, onu boğan hayattan duyduğu acının hıncını senin kaburgalarından alıyordu Ve bunun nedenini anlamıyordu.Otuz yıl çalıştı işe başladığı zamanlar fabrikanın iki binası vardı,şimdi yedi oldu binalar!!
Yasak kitaplar okuyorum ANA bu kitapları okumayı yasaklıyorlar,çünkü bizim işçi yaşantımız üZerine gerçekleri yazıyorlar orada..Gizlice basılıyor bunlar.Eğer bizim evde bulunursa,beni hapse gönderirler...gerçeği bilmek istediğim için hapse gönderirler.Anlıyor musun??Niçin yapıyorsun bunu,Pavel?diye sordu Oğlan başını kaldırıp anasına baktı,bağırmadan sakin cevap verdi.Gerçeği bilmek istiyorum.